MyBlog

cesaretin korkanlar burada mı???

sadece konuşmak gerek olduğunu düşündüm.Ben sanırım sensiz olamadım bazen düşündüm insan ne zaman doğar diye doğduğu sandığı gün mü?yoksa sevdiğinin bir gülümsemesinde bulduğu hayat mı?belki de zaman geçince unutucam onu  ama şu an değil belki 5 veya 10 yıl sonra ama şimdi değil belki karşılaşırız onunla karşıma çıkar birden yine hatırlarım onu.O beni hatırladı mı?düşüncesi ile kıvranırım günlerce ama belki de hatırlamaz .Ben yine onu severim o yine beni arkadaş olarak görür yine acı çekerim.Hayat çok acımasız olabiliyor ama ben onu unutamıyorum tam 2 yıl oldu hala geçmedi bekledim ağladım ama olmadı bana bi gülüşünde hayat bulduğum insanı 2 yılda unutmak da zor odu bazen sadece cevap beklemeden soru sordum ona cevap alamadım arkadaşım  dediği her an içimde ağlayan bir kız dışımda kahkaha atan bir insan vardı.Belki insanların düşünceleri okunabilseydi ben şimdi bu kadar acı çekmezdim Siz siz olun cesaretinizden ve sevginizden şüphe etmeyin yoksa benim gibi yıllarca arkasından ağlamaktan başka bir çareniz olmaz……..

Yorum Yapın